Mormorstrikk

Det er stas å vere mormor. Vesle Tordis er ei nydelig jente, og det er stor stas å få holde ho og kose med ho. Og det er stor stas å få strikke noko til ho! Denne gong har eg strikka ein heil dress med striper. Eg fann mønster i "Strikk meir til Nøstebarn"og strikka av Pickles pure wool. Kjekt arbeid - nå håpar eg på kaldare dagar slik at Tordis kan ha den på.

Ei blid og god jente.
Nå er ho snart 12 veker.
Foto: Matilde Skår

 

Stripefest

Haustferien 2015

Det er ferietid, det vil sei: den nærmar seg veldig slutten! Men jammen må eg innrømma at det er kjempegodt når skulen stenger ner ei veke og me får oss ei liten pause. I år tjuvstarta me litt og drog avgårde allereie på fredag før haustferien. Gubben hadde nemleg fått tid for ein skulderoperasjon midt i ferien...... Så då var det fint å vere heime igjen til det. Men ut på tur - kjøretur til Ulsteinvik denne gong, til storesyster Jorunn og svoger Per Ove. Bilen var full av turutstyr og strikketøy,  og vervarslingane såg ganske bra ut. Så fleire fjellturar vart planlagte. Ikkje så ofte me har tatt turen inn i dei Sunnmørske Alpene - det skulle me gjere nå. To flotte fjellturar - laurdag til Molladalen og måndag til Romedalen der Middagshorn og Hallehorn ligg.  Mange høgdemeter rett opp, luftig på toppen, matpause, og balansering på fjell-eggen - flotte og spektakulære opplevelsar.

Dette vart turane nr. 52 og 53, og då nådde me målet vårt om 52 turar dette året.

Klare for tur til Molladalen.

Ganske bratt terreng.

Litt regn i lufta ei stund,
så regntøyet måtte på.

To systre - kanskje litt like?

Kjekt å vere på tur.
Gubben var mest opptatt av å kikke på fjella.

Fantastiske fjell.
Me nøyde oss me å gå opp til foten av desse fjella iMolladalen.
Veslejenta har visst vore oppå 6 av dei.....

Flotte myrull.

Måndag var det ut på tur igjen:
Opp på desse tre skulle me.
Ser litt uframkommelig ut,
men eit skritt om gongen.

Klare for topptur.

Middagshorn til venstre, og Hallehorn til høgre.
Den i midten hadde visst ikkje noko namn.

Pausetid

Snart på toppen av Middagshornet, 1091 moh

Ganske flott å ha vere oppå ei slik fjellrekke.

Flotte haustfargar.
Må ikkje så langt ut.
Her var det bratt ner!

Det såg litt uframkommeleg ut.
Men me fann stien oppå eggen - litt etter litt.

Juhu! Me greidde det!
Ein pustepause på siste toppen.

Heldigvis er ikkje året omme ennå, så det kan ennå bli turar. Men med ei nyoperert skulder trur eg kanskje turane blir i låglandet vidare. Me har ennå litt av kyststripa igjen.

Ein fin sundag.

Sundagar er fine. I allefall når me får fint ver og har god tid til litt andre aktivitetar enn vanleg. Hausten har vore travel til nå, i allefall på jobb! Det er ganske altoppslukandes å begynna med 1.klasse. Utruleg mykje som skal lærast for at skulekvardagane skal gli lett og godt. Sofaen med strikketøyet har vore ein god venn på ettermiddagstid. Då er det godt med ein sundag innimellom, med mykje lys heile dagen.

I dag var det Noahs ark som frista å besøke. Den ligg nemleg til kai i Stavanger. Som ein blanding av eit museum og ein kunstutstilling. Den vart slept dit frå Rostock i Tyskland via Kristiansand, og skal vidare til Bergen. Det var flott! Masse folk og ungar, spennandes å sjå.

Etterpå la me turen ut til kysten. Me har nokre småparti igjen innimellom, og i dag tok me turen mellom Viste Strandhotell og sørover, til Kvernevika - der me stansa sist me var på desse traktene. Nå manglar me bare litt i Tananger og frå Hafrsfjord bru til Tananger. Og så sørover frå Obrestad fyr. Heldigvis er ikkje året omme ennå.I sekken hadde me kaffi og vafler - koseleg med ein rastepause på ein knause med havutsikt.

Noahs Ark

Me traff blant anna
Jesus og foreldrene ombord.
Det var flott lagt til.

Så ut på tur.

Me hadde med god niste i dag.

Flott og frodig langs sjøen.

Dette var tur nr. 51. 

Snart er det haustferie. 

Då skal me ta turen til Sunnmørsalpene:-) 

Håpar me.

Kåpe-strikk

Det går framover med kåpa. Men sjølv om  eg har strikka ganske trufast på dette strikket i det siste, så er eg ikkje ferdig. Men det nærmar seg. Bolen er ferdig, eg held på med andre utgåve av volangane, og armane er sett i produskjon. Den første armen som var nesten ferdig - har eg rekt opp igjen. Syns den blei litt smal..... Så nå har eg begge armane på pinnen samtidig, med Magic loop, og eg syns det går ganske greit. Eg skal ikkje påstå at det går mykje fortare på denne måten, for litt dillete er det. Må passe på at eg strikkar med rett tråd, og eg må blant anna auke på 4 plasser i staden for 2. Men dei blir i allefall tilnærma identiske nå og eg slepp å strikke den kjedeleg 2.armen.
Volangen vart for vid for meg, då eg strikka slik oppskrifta  skisserte. Litt vel mykje rynker. Dessutan var det enormt med maskar, 750 på pinnen om gongen, og det var bare halve volangen. Så eg brukte nokre timar på den. men det var fort gjort å rekke den opp igjen:-) "Ikkje heilt din stil" kommenterte Gubben då eg spurte han til råds. Det avgjorde saka, eg syns det vart litt for "blondete" eg og. Nå er eg i gang med 2.utgåven, håpar den passar til "min stil".

Bolen med halskant er ferdig

Må kjøpe meg to fine knappar!

Mykje volanger!

To armar - i litt anna struktur.

Ein krakk!

Ein krakk er ein fin ting. Me har nokre av dei her i huset. Nokre er ganske gamle, innkjøpte på auksjon ein gong for lenge si. Ein krakk kan brukast til så mangt: stå på når ein ikkje har så lange bein, eller til å ha malingsspanna på når det er det som hobbyen. Eller som sagebord. Eller som nattbord eller avlastningsbord. Min krakk har nok gjort bruk ved  fleire av desse tinga. Den har mykje malingsrestar, og har nok hatt fleire fargar i tillegg. Den har og hakk etter saging. Dei siste åra har den "budd" på vaskerommet. Godt å ha noko å sitte på når dei store kleshaugane skal leggast saman. Men den er ganske hard å sitte på lenge.

Eg oppdaga for ei tid sidan sida "Pinterest". Her er mykje artig. Ein kan bruke mykje tid her inne. Eg kikkar stort sett bare på strikketing og skuleting. Utruleg mange gode tips. Og det var då eg kom over ein god idè til krakken min. Bildet viste veg til ein blogg, og der fann eg jammen framgangsmåte og. Rektignok på utenlands, men gode bilder er godt nok for meg:-)

Så nå er krakken min ferdig. Ting tar ofte litt tid her i huset, så det har vore eit innimellom-prosjekt. Eg likar ikkje så veldig godt å hekle, for eg får fort vondt i hendene. Strammar nok musklane på ein rar måte... Hekla meir før, i ungdommen, blant anna ein heil kaffiduk og lange gardinkappar. Nå er det  mest strikking.

Men tilbake til krakken: Den ferdig! Hekla av garn i typen Petunia, Mandarin classic... I dei fargane eg hadde i korga min. Det minka heldigvis litt.

Mange spor etter tidligare bruk

God og sleten krakk.

Først hekla eg mange remser i rett lengde.

Klare til fletting

Veslejenta hadde andre planar for remsene mine.

Fletting pågår

Så var det klart til å hekle rundt.

Klar til bruk.

Nederst hekla eg ei rad med picoter.
Litt ekstra pynt.

Krakken er på plass på vaskerommet.
Eg må nok finne fram litt maling og få den
til å passe endå betre inn her.

Blir nok ein fryd å legge saman kler nå framover,
når eg får sitte på ein nypynta krakk!

På tur igjen.

Ut på tur igjen! Sundag, god tid, fint ver, Jærkysten kalla.  Joggesko, shorts, flaske med vatn i, og litt frukt i sekken, og så var me klare. Me må stadig kjøyre lenger for å parkere bilen, sidan me som oftast går sørover. I dag parkerte me ved  Nærlandparken, og gjekk ytterst ved havet, forbi Hå gamle prestegård og til Kvassheim fyr. Her hadde me pause, før me gjekk tilbake til bilen. Me tok nokre snarvegar på heimveg, men turen vart på 9,3 km. Ein flott ettermiddagstur.

Sidan eg hadde hoppt over tur nr. 45, 

så må denne få det nummeret.
Men snart er me klar for tur nr. 51!

Flott natur.

Ved Hå gamle Prestegård.

Ved Obrestad fyr fekk me
flott paragliding-oppvisning.
Fasinerandes.

Kornet er snart modent!